REINCARNATE จุติ

ช่วงนี้ผมติดละครอยู่สองเรื่อง

เรื่องแรกเป็นละครไต้หวัน จันทร์ถึงศุกร์ ตอนตีสองครึ่ง ช่องสาม

ฝันรักอ่าวโลมา

เล่าเรื่องของหญิงสาวเด็กกำพร้า ที่สัญญากับเพื่อนผู้ชายคนหนึ่ง

ว่าจะอยู่ด้วยกัน แต่เขาก็โดนคนรับไปเลี้ยง และไม่กลับมา

พอโต นางเอกอยู่กับแม่ยากจนขายบะหมี่

และเธอมีฝันอยากเป็นนักร้อง

บุคลิกของผู้หญิงในเรื่องนี้

ผู้ชายอาจจะรู้สึกว่าเธอบอบบาง น่าทะนุถนอม

เพราะมีเรื่องอะไร เธอจะเอาแต่ร้องไห้

แล้วโทรศัพท์ให้พระเอกมาช่วย

ตามสูตร พระเอกคือเด็กคนนั้น แต่ทั้งสองจำกันไม่ได้

ตอนนี้เขาเป็นผู้บริหารค่ายเทป

แล้วก็มีพระรองเป็นโปรดิวเซอร์ค่ายเพลง

ที่กำลังหานักร้องใหม่ ซึ่งก็คือนางเอก

จริง ๆ ผมติดละครเรื่องนี้

ด้วยความรำคาญ

โปรดฟังอีกครั้ง ด้วยความรำคาญ

ไม่รู้ว่าตัวละครมันจะงี่เง่ากันไปถึงไหน

อยากจะรู้ว่าสุดท้ายพระเอกกับนางเอกจะจำกันได้ยังไง

อยากรู้ว่านางเอกจะกลายเป็นนักร้องดังยังไง

ทั้งที่รู้ว่ามารูปนี้แล้ว นางเอกต้องประสบความสำเร็จแน่ ๆ

รำคาญในความงี่เง่าของนางเอก

ที่เอาแต่บีบน้ำตา

และพระเอกก็แสนดี ที่คอยช่วยเหลือนางเอก

มีเพื่อนบ้านนางเอกที่คอยช่วยเหลือ

มีพระรองที่เป็นโปรดิวเซอร์ที่คอยปั้นนางเอก

แต่พระรองจะเป็นคนอารมณ์ศิลปิน

(ทำไมคนชอบให้พวกศิลปินเป็นพวกอารมณ์แปรปรวนก็ไม่รู้)

บทจะโหดก็โหดฉิบหาย

แล้วน้ำตานางเอกก็ละลายความโฉดของพระรองคนนี้ได้

ละครอีกเรื่องที่ติดงอมแงม

วันเสาร์อาทิตย์บ่ายโมงใครอย่าโทรมา

อย่าชวนไปไหนเชียว เพราะช่องไอทีวี

เขาฉาย Spring Waltz

ซีรี่ส์ฤดูสุดท้ายที่ต่อจาก Autumn in My Heart

Winter Love Song และ Summer Scent

โดยปรกติภาคอื่น ๆ(จริง ๆ ติดตามเฉพาะแค่ Autumn)

จะแสนสุขตอนต้น แล้วมารันทดหดหู่ตอนท้าย

แต่ Spring Waltz มีวิธีเล่าที่ดูจะฉลาดกว่า

ด้วยการตัดสลับวัยเด็กกับปัจจุบันไปเรื่อย ๆ

เพื่อเผยความลับบางอย่าง

ที่สำคัญคือ หดหู่มาแต่แรก น้ำตาแตกทุกตอน

ตอนเด็กพ่อพระเอกตอแหลชาวบ้านว่ามาจากอเมริกา

ทำให้พระเอกต้องคอยโกหกคนอื่น พวกเขาอาศัยอยู่บ้านนอก

หมู่บ้านเล็ก ๆที่มีครอบครัวนางเอกกับแม่อยู่กันตามลำพัง

พ่อหม้ายรักกับแม่ม่าย แต่ความจริงพ่อหลอกเอาเงิน

ที่ผู้หญิงคนนี้เก็บสะสมไว้เป็นค่ารักษาอาการป่วยของลูกสาว

พ่อพระเอกเชิดเงินหนี ทิ้งลูกชายไว้

แม่นางเอกตามล่าเขาไปถึงโซล แต่ไม่เจอ สุดท้ายโดนรถชนตายซะงั้น

พระเอกกับนางเอกไม่รู้ว่าแม่นางเอกตาย

แถมเชื่อว่าตัวเองจะไปหาพ่อเจอในเมืองใหญ่

ตัดมาตอนโต พระเอกมีอีกชื่อหนึ่ง และกลายเป็นนักเปียโนชื่อดัง

อาศัยอยู่ออสเตรีย ส่วนนางเอกได้รางวัลออกแบบเป็นตั๋วเที่ยวออสเตรีย

พระรองหล่อสุด ๆ เป็นลูกครึ่ง เป็นผู้จัดการส่วนตัวของพระเอก

และพระรองรักนางเอก ทำดีกับเขาแทบตาย

เพื่อจะรู้ว่าสุดท้าย นางเอกก็รักพระเอกอยู่ดี

พระเอกก็เย็นชาเสียเหลือเกิน

คอยหาเรื่องให้นางเอกเจ็บช้ำน้ำใจสารพัด

และพระเอกพยายามจะสืบว่านางเอกคือคนเดียวกับตอนเด็กหรือไม่

เพราะพ่อเลี้ยงของพระเอกบอกว่านางเอกตายไปแล้ว

ต้องคอยลุ้นกับอดีตของพวกเขา

คอยลุ้นกับความรักของพวกเขา

เวลาดูละครมันสุขอย่างนี้เอง

นี่ยังไม่นับละครอีกเรื่องของนาย เรน นะ

ที่ไม่ได้ตั้งใจดูเท่าไหร่

แต่จับความได้คร่าว ๆ ว่า นายเรนแสดงเป็นคนเหี้ย ๆ อีกแล้ว

คราวนี้สำมะเลเทเมา วัน ๆ เอาแต่ลงโทษตัวเอง

และรู้สึกว่าคนอย่างตัวเองไม่ควรคู่กับการที่จะให้ใครมารัก

นางเอกก็แสนดี ทำทุกอย่างเพื่อ

แต่พระเอกก็เหี้ยได้ใจอยู่นั่นเอง

และเชื่อหรือไม่ ผู้ชายอย่างนี้ล่ะ ที่มีสเน่ห์ฉิบหาย

ผู้ชายเย็นชา ใจร้าย มีอุดมการณ์โง่ ๆ

ขณะที่ตัวรองนั้น แสนดีสุด ๆ

แต่นางเอกก็โง่พอจะรักคนแบบพระเอกนี่ล่ะ

ลากมาซะยาว

ก็เพื่อจะบอกว่า

ตอนนี้ชอบที่จะหนีโลกแห่งความจริง

เข้าไปอยู่กับละครน้ำเน่า

น้ำตาไหลพราก ๆ ถอนหายใจเฮือก ๆ

และฝันถึงชีวิตที่ไม่เคยเป็นจริง

เมื่อคืนคุยกับเพื่อนถึงเรื่องชีวิต

ช่วงนี้คุยกับใครต่อใครเรื่องอยู่ยังไง

มีหลาย ๆ คนเข้าใจว่า

ผมไม่ทำการทำงาน

วัน ๆ ไล่ตามความฝัน

และมีเงินใช้สบายใจ

เปล่าเลย

เพื่อนบอกว่า

ต้องใส่ใจทำไมถึงเรื่องที่ผ่านไปแล้ว

วัน ๆ กูแค่คิดว่า พรุ่งนี้จะเอาอะไรกิน

ก็หมดเวลาแล้ว

นั่นสิ

ผมมีการมีงานที่ได้เงินทำเป็นประจำนะครับ

เพียงแต่งานของผมไม่ได้เข้าออฟฟิศตอกบัตร

งานของผมอยู่หน้าคอม

อาทิตย์นึงก็ใช้เวลาไม่มากหรอก

แต่เงินก็ไม่ได้เยอะขนาดอยู่ได้สบาย

แต่ก็คิด ๆ ๆ ๆ ๆ และทำ ๆ ๆ ๆ ๆ

พอมานึกอย่างนี้

เลยคิดว่า เออนะ

ไอ้ละครที่เราติดหนึบหนับนี่น่ะ

มันน้ำเน่าและพาเราไปไกลชีวิตจริง จริง ๆ เลย

พระเอกนางเอกสวยหล่อ พระรองแสนดี

วัน ๆ นั่งเพ้อเจ้อเรื่องความรักเป็นสาระสำคัญ

คุณคิดยังไงกับผม คุณรักฉันมั้ย

หรือไม่ก็ฝันอยากเป็นในสิ่งที่ดีกว่าที่เป็นอยู่

ฉันจะต้องเป็นซุปเปอร์สตาร์เข้าสักวัน

ช่วงนี้เจอหลายคนมาก

ที่แบบว่าบ้านรวยหน่อย

พ่อแม่มีเงินให้ใช้

รับจ๊อบแนว ๆ เล็ก ๆ น้อย ๆ

ไม่ได้หาเงินหรอกนะ เพราะเงินที่ใช้แดกไปวัน ๆ

เติมน้ำมันรถ จ่ายค่าโทรศัพท์ เป็นเงินพ่อเงินแม่สะสมมาทั้งนั้น

แต่เพื่อไปถึงซึ่งความฝัน หาพระแสงของ้าวอะไรก็ไม่รู้

เจอน้องอีกคนคุยกันเมื่อเดือนก่อน

อยากจะเอาสิ่งที่ทำไปเสนอบริษัท

และคิดว่างานนี้ มันช่างยอดจริง ๆ เลยจ๊อด

แต่มันหน่อมแน๊มมากเลย

เมื่อเราได้เอามาดู(ขอไม่บอกว่าคืออะไร)

พระเจ้าช่วย เราไม่เคยมาหาจุดบกพร่องว่า

ทำไมถึงไม่มีบริษัทไหนเขาเอา

และทึกทักไปคนเดียวว่ามันเจ๋งสัดแล้น

มีเพื่อนอีกคน ตอนนี้ไม่รับงานเหี้ยไรเลย

เพราะฝันว่าจะทำหนัง

บังเอิญหนังไปได้รางวัลมา ได้เงินมาหลายแสน

แต่ขอโทษ ส่วนหนึ่งคือจ่ายหนี้

อีกส่วนพี้ยา ที่เหลือค่าเซ็กซ์

ช่วยด้วย

แล้วที่ทำคือพยายามดิ้นรน

สิ่งที่ดิ้นรนคือ การพยายามคิดค้นว่า

ทำหนังอย่างไร ให้โดนใจนายทุน

แล้วก็คิดไว้ล่วงหน้าว่า มันต้องได้รางวัลอีกแน่ ๆ เรย

เพราะกูเจ๋ง

ที่เขียนมาขนาดนี้ ตัวเราเองก็ไม่ได้ดีไปกว่าใครเลย

เคยมานั่งนึก ๆ ว่าช่วงนี้ รับงานฟรี คืองานที่ไม่ได้ตังค์หลายจ๊อบเหมือนกัน

เหนื่อยแต่ก็เป็นสุข

แต่ก็ต้องเจียดเวลาให้งานที่ได้ตังค์ด้วย เพิ่มขึ้น เหนื่อยขึ้น

เพราะไหนจะค่าเดินทาง เชื่อไหมว่าแค่ค่ารถ ก็หมดไปอย่างน้อยสองร้อยต่อวัน

นี่ไม่นับว่าวันไหนสายต้องนั่งมอไซค์ก็ปลิวไปแล้วสามสี่ร้อย

จำได้ว่าปีที่แล้วมีวันนึงจนสัด

เสือกป่วยอีก

เข้าโรงบาลไปเอากล้องส่องลำไส้ ปลิวไปเกือบหมื่น

แถมต้องเครียดเรื่องผู้ชายเฮงซวยที่เหี้ยได้เหี้ยดี

แล้วเราก็ยังมานั่งเพ้อว่า รักเขาว่ะทำไงได้

พอหลังจากนั้น ไม่กล้าป่วย

เพราะถ้าป่วยเมื่อไหร่ กูจะเอาที่ไหนยัดห่าล่ะเนี่ย

ความรักหรือ เป็นเรื่องตอแหลแท้ ๆ

แต่ก็นั่นล่ะ คนเราไม่เคยจำ

เรายังคนทำมาหาแดก เพื่อสิ่งที่เป็นความฝันลมแล้ง

เพื่ออะไรสักอย่าง เพื่อสิ่งที่เราคิดว่ามันเป็นความสุข เป็นความรัก

เมื่อไหร่ชีวิตจะเรียนรู้นะ

เมื่อไหร่จะหายโง่เสียที

เมื่อไหร่จะลุกขึ้นมา ไม่นั่งจมปลักกกับเรื่องเศร้างี่เง่าในอดีต

ใครจะเป็นจะตาย คนที่จากไปแล้ว ตายไปแล้ว

ก็ปล่อยให้มันตายไป

ทั้งหมดทั้งมวล มันแค่ความรู้สึก

คือสิ่งที่เราสร้างมันขึ้นมา

ไม่มีใครทำให้เราเจ็บใจ ถ้าเราไม่รู้สึกว่ามันเจ็บ

เมื่อสัปดาห์ก่อนออกอาการวีนกับใครคนหนึ่ง เดือนที่แล้วก็วีนแตกกับเพื่อน ๆ

ตอนนี้ดูจะเป็นมารร้ายที่ใคร ๆ เขาแขยง

ดูไร้เหตุผล แต่เอาเหอะใครจะหาว่าไงก็ช่าง

เราไม่ใช่คนดีเด่อะไร

แต่อย่างน้อยเรารู้ว่าเรากำลังทำอะไร

ต้องการอะไร

แม้จะโง่บ่อย ๆ ก็ตาม

แต่อย่างน้อยชีวิตก็บาลานซ์ขึ้น

ไม่ได้สมดุลมาก แต่ก็ไม่เอียงกะเท่เร่

ดำดิ่งจมปลักเศร้าสร้อยทุกข์ใจ

ขอบใจว่ะเพื่อน

กูชอบคำนี้จริง ๆ

แค่คิดว่าพรุ่งนี้จะเอาอะไรแดกก็หมดเวลาคิดมากแล้ว

แต่กูก็ดีใจนะ ที่ได้ทำในสิ่งที่ฝันด้วย

แม้มันจะไม่ได้ดีเริ่ด

แม้มันจะใช้เวลานานสัด เห็นผลช้ามาก

แต่มันก็ไปด้วยกันได้กับความจริง

เมื่อก่อนหงุดหงิดมากทีแม่ชอบบ่น

ว่าเมื่อไหร่จะเหมือนลูกคนอื่นที่เขามีการมีงานดี ๆ ทำ

พ่อแม่จะได้สบาย

ตอนนี้ซึ้งจริง ๆ

หวังว่าถ้าถึงเวลานั้น

คงยังพอจะมีแรงทำสิ่งที่ฝันได้ด้วยนะ สาธุ

ปล.ถึงเพื่อน

กูว่าเสียเวลาที่จะเศร้า

อะไรที่ผ่านไปแล้วก็คือสิ่งที่ผ่านไปแล้ว

จะมัวคิดถึงมัน ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนนะ

มึงมีอะไรหลาย ๆ อย่างที่ดีกว่ากูตั้งเยอะ

แล้วกูว่าในโลกนี้ก็มีคนอีกเป็นหลายร้อยล้าน

ที่ชีวิตฉิบหายกว่าเรา

ขณะที่กูด่ามึงอยู่นี้ กูก็ด่าตัวเองด้วยเช่นกัน

ONELOVE

Ost-Spring Waltz